Wyżeł Weimarski

 

 

HISTORIA RASY

 

Jego nazwa pochodzi od dworu książąt weimarskich, gdzie stworzono tę rasę. Znawcy przypisują mu francuskich przodków, co nie jest do końca takie pewne. Na pewno jednak wiadomo , że wyżeł weimarski to prawdziwy dżentelmen wśród psów myśliwskich.
Przodek dzisiejszych weimaranów powstał prawdopodobnie około XIII wieku przez skrzyżowanie chartów arabskich, przywiezionych z wypraw krzyżowych, z psem św. Huberta (bloodhoundem). Możliwe jednak, ze wyżeł weimarski jest produktem czysto niemieckim; wielu kynologów uważa, że mógł on zostać wyhodowany z krótkowłosej odmiany wyżła niemieckiego.
W XVIII wieku hodowlą weimaranów zainteresował się Wielki Książę Karl-August von Sachsen-Weimar. Przypadły mu do gustu elegancka sylwetka i bursztynowe oczy tych psów, i nie ma wątpliwości, że swój dzisiejszy wygląd wyżeł weimarski zawdzięcza przede wszystkim książęcej pasji. Niestety, nawet Wielki Książę nie mógł zapobiec temu, by po jego śmierci psy poszły znów w zapomnienie.
Dopiero niemiecki cesarz Wilhelm I ponownie wydobył weimarany na światło dzienne. Poznał się na niecodziennych zaletach tej szlachetnej rasy i wiedział, jak przysporzyć jej popularności - wydał edykt, zgodnie z którym właścicielem wyżła weimarskiego mógł być tylko ten, kto mógł wykazać się szlacheckim pochodzenie od co najmniej 4 pokoleń! W ten sposób nie dostał weimara nawet Bismarck.
Prawdziwą karierę wyżeł weimarski zrobił dopiero w dwudziestym wieku. W 1897 roku w Berlinie powołano "Stowarzyszenie na rzecz hodowli srebrno-szarych wyżłów weimarskich" i od tej pory miłośnicy rasy nie musieli się już martwić o jej losy. Bardzo szczegółowy wzorzec rasy opracowano już w 1925 roku, ale przyjęto go dopiero w 1969. Do ogromnej popularności za Oceanem psów tej rasy przyczynił się jeden z prezydentów USA, który otrzymał w prezencie weimaranera, z którym nie rozstawał się nawet podczas oficjalnych wystąpień i którego zalety myśliwskie wychwalał publicznie
Zainteresowanie rasą w naszym kraju wciąż rośnie. Coraz częściej poza konkursami pracy czy na łowiskach, spotykamy je na wystawach, konkursach psich sportów, czy jako psy pracujące. Wyżeł weimarski jest psem nadającym się zarówno dla myśliwego, jak i dla zwykłego, szarego i niepolującego człowieka. Są wspaniałymi towarzyszami zabaw dla dzieci, ich niespożyta energia czyni z nich idealne psy dla miłośników wszelakich sportów: jazdy rowerowej, konnej, pływania.

 

 

WZORZEC RASY

 

Klasyfikacja FCI: Grupa VII - wyżły Sekcja 1 - wyżły kontynentalne, do uzyskania tytułu Int. Ch. potrzebne konkursy.

 

 

Kraj pochodzenia
Niemcy


Wygląd
Pies myśliwski od średniej do dużej wielkości, o pięknych kształtach i muskularnej, suchej budowie. Format sylwetki prostokątny.

Wielkość
Wysokość psa w kłębie 59-70 cm, suki 57-65 cm; stosunek długości tułowia do wysokości w kłębie jak 12:11. Waga psa 30-40 kg, suki 25-35 kg.

Szata
Krótka, bardzo gęsta, mocna, gładko pokrywająca ciało; bez podszerstka lub z niewielką ilością.

Maść
Srebrzystoszare, srebrzystobrązowe, myszate i wszystkie pośrednie odcienie; głowa i uszy zwykle nieco jaśniejsze, czasami na grzbiecie występuje ciemniejsza (mniej lub bardziej widoczna) pręga; dopuszczalne niewielkie białe znaczenia na klatce piersiowej i palcach.

Głowa
Sucha, umiarkowanej długości, proporcjonalna do wielkości psa; szersza u samców niż u suk, u obu płci zachowane są jednak proporcje pomiędzy szerokością mózgoczaszki a długością głowy. Guz potyliczny słabo lub umiarkowanie rozwinięty, występuje bruzda czołowa, łuki jarzmowe dobrze rozwinięte, stop (przełom czołowo-nosowy) słabo zaznaczony, policzki muskularne, dobrze widoczne. Kufa długa i (zwłaszcza u samców) silna, sprawiająca wrażenia kanciastej, grzbiet nosa prosty, często lekko wypukły, nigdy wklęsły. Szczęka i żuchwa tak samo mocne, zgryz nożycowy. Nos duży, wystający ponad żuchwę, ciemno-cielisty, przechodzący stopniowo w szary. Fafle niezbyt obfite, od wewnątrz koloru ciemno-cielistego, kąciki warg słabo zaznaczone. Szyja o szlachetnym wyglądzie, sucha, muskularna, prawie okrągła, nie za krótka; silniejsza przy łopatkach, łączy się harmonijnie z górną linią ciała i klatką piersiową; górna linia z profilu lekko wygięta.

Oczy
Okrągłe, nieco skośnie osadzone, o pojętnym wyrazie, powieki dobrze przylegające. Kolor od jasno do ciemno-bursztynowego, u szczeniąt - błękitne.

Uszy
Osadzone wysoko i wąsko, pofałdowane, zaokrąglone na końcach. Płaskie, szerokie i stosunkowo długie, sięgają mniej więcej do kącika warg; gdy pies jest zainteresowany zwrócone lekko do przodu.

Tułów
Grzbiet zwarty, dobrze związany, muskularny i prosty, jego linia nie może wznosić się ku tyłowi; nieco dłuższy grzbiet nie jest wadą, ale charakterystyczną cechą rasy. Kłąb wyraźny. Klatka piersiowa silna, lecz nie przesadnie szeroka, wystarczająco długa, prawie sięgająca łokci; żebra długie, dobrze wysklepione, nie beczkowate. Przedpiersie dobrze rozwinięte. Zad długi, o umiarkowanie opadającej linii. Dolna linia tułowia lekko wznosi się ku tyłowi, brzuch nie odkasany.

Kończyny przednie
Niezbyt szeroko rozstawione, wysokie, suche i równoległe. Łopatki długie, skośne, przylegające i dobrze umięśnione. Staw barkowy dobrze kątowany. Łokcie swobodne, ustawione równolegle do osi ciała, nie odstające ani nie wciśnięte. Przedramiona długie, prosto ustawione. Nadgarstek mocny i sprężysty, śródręcze suche, ustawione lekko ukośnie. Stopy ustawione prosto do osi ciała, palce zwarte, silne, wysklepione (dłuższe palce nie są wadą, ale charakterystyczną cechą rasy). Pazury od jasno do ciemnoszarych; opuszki dobrze pigmentowane, twarde.

Kończyny tylne
Wysokie, suche, dobrze umięśnione, ustawione równolegle, ani szeroko, ani zbyt wąsko. Uda długie, silne i muskularne; podudzia długie, z dobrze widocznymi ścięgnami. Staw kolanowy i skokowy mocne i sprężyste. Śródstopie suche, ustawione prawie pionowo. Stopy jak u kończy przednich; brak wilczych pazurów.

Ogon
Mocny, dobrze owłosiony, osadzony nieco niżej niż u porównywalnych ras. W spoczynku opuszczony w dół, w czasie pobudzenia lub pracy noszony poziomo albo wyżej.

Długość życia

Około 15 lat

W miocie

5 - 12

Dobry z dziećmi

Tak

Dobry z psami

Tak

Dobry z innymi zwierzętami

Tak

Zastosowanie

Wszechstronny pies użytkowy i towarzyszący.